سرخط خبرها

فرصت ها و الگوهایی که در بیرم داریم

بیرم کهن/سید احمد عسکری: نسل جوان بیرم چه الگوهای محلی برای زیست اجتماعی، اقتصادی و سیاسی خود در بیرم و مناطق اطراف دارد؟ از گله دار و فال و اسیر تا لامرد و علامرودشت و از خنج تا اوز و گراش و لار در گذشته و زمان حال، افراد برجسته ای در زمینه های علمی، دینی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی داشته و دارند اما چرا در بیرم شاهد حرکت در خور و مستمری نیستیم؟ شاید بهتر باشد السابقون و جوانان بیرم طبق مسیرشان به الگوهای محلی موفق هم نگاهی داشته باشند.

در چند دهه اخیر در مناطق همسایه بیرم، خیرین ( نظیر حاجی علی صراف در علامرودشت، شیخ احمد انصاری در گراش)، علمای دینی (آیت الله سید عبدالعلی آیت اللهی و مرحوم سید مجتبی موسوی در لار)، بازاریان قدرتمند و موقعیت تجاری و صنعتی برجسته (مثل بازاریان لاری و خنجی و اوزی و سایت صنایع انرژی بر لامرد)، سیاسیون (آیت الله سید محمود علوی در لامرد و حجت الاسلام سید عبدالواحد موسوی در مهر) و چهره های علمی برجسته ای (نظیر دکتر وثوقی و استاد فرامرزی) وجود داشته و دارند. بیرم نیز به یک برنامه منسجم، هماهنگ و گام به گام نیاز دارد تا با یک برنامه ریزی دقیق و عملیاتیِ چند ساله گام های آموزشی، اجتماعی، سیاسی و صنعتی رو به جلویی در جهت پیشرفت منطقه بردارد.
البته در این مسیر باید خیرخواهانه، عملگرایانه و اندیشمندانه گام برداشت نه به شکلی انحصارطلبانه. ما شاهدیم افرادی که در مناطق همجوار توانسته اند پس از سالیان طولانی سبب اتفاقات مبارکی باشند، روح بزرگ و ذهن بصیری داشته اند و از همه ظرفیت های محلی بهره برده اند اما در بیرم به طور برجسته ای شاهد این تصور نبوده ایم. همچنین متأسفانه در بیرم تلاشی برای کار تشکیلاتی و سیستماتیک مشاهده نمی شود و دچار پراکنده کاری هستیم. هر شخصیت و نیرویی در یک گوشه مشغول به کاری است و ارتباط ارگانیکی بین نیروهای بیرمی فعال در منطقه مشاهده نمی شود. بسیار ضرورت دارد که این روحیه اصلاح شود و نگذاشت که اختلاف نظرات مانع کار جمعی گردد. در اینجا باید روی این نکته تاکید کرد که دامن زدن به هر اختلافی باید خط قرمز همه دلسوزان و شخصیت های بیرمی باشد، وقتی شخصیت های الف و ب و ج و دال تا اٍن بیرم به هر دلیل ریز و درشتی نتوانند با هم کار کنند این باعث عقبگرد منطقه می شود و آن سینرژی که باعث جهش منطقه ای می شود در بیرم رخ نمی دهد. شخصیتی در بیرم می تواند موفق باشد که مصلحت محل را بر مصلحت شخصی ارجح بداند، اگر اینگونه باشد به «حلقه اطرافیان» خود توجه بیشتری می کند و آنها را از اولاترین افراد چینش می کند و نگاه طلبکارانه به گروه های مردمی ندارد چراکه مردم بیرم در بزنگاه های تاریخی در عمل نشان داده اند که خواهان حرکت رو به جلو هستند. اگر فرد و مجموعه ای فکر می کند می تواند برای بیرم تاثیر گذار باشد باید در مسائل اجتماعی سعه صدر داشته باشد، از کینه توزی نسبت به دیگران مبرا باشد، عقلا و نیروهای کارا، توانمند و باتجربه بیرمی را با بزرگواری به حضور بطلبد، سخن حق را بشنود ولی برای حرف و حتی ناسزای تفرقه افکنان وزنی قائل نباشد و فداکارانه در مسیر توسعه و پیشرفت بیرم گام بردارد. اگر روحیه فوق در نیروها و شخصیت های بیرمی حاکم شود، به اختلافات و مسائل گذشته دامن زده نمی شود و به این تشخیص می رسند که باید در برخی مقاطع زمانی و مسائل محلی سکوت «مصلحت آمیز» داشت و این رویکرد بستگی به این دارد که شخصیت های بیرمی چه تعریفی بین منافع شخصی و منافع بیرم دارند؟ فرد باید به آن پختگی برسد که به خاطر هر حرف و حدیثی تمام معادلات را بهم نریزد. ما اخیراً شاهد بودیم که با وجود کدورت و اختلاف نظراتی که سابقاً بین آقایان سید محمود علوی و عبوالواحد موسوی لاری وجود داشت اما آقای موسوی لاری تلاش زیادی برای ورود دکتر علوی به لیست نهایی کابینه دکتر روحانی بکار بست. (اگرچه توانمندی، لیاقت و دوستی دکتر علوی با رئیس جمهور در این انتخاب بسیار تاثیرگذار بود) این همکاری دو رقیب دیروز باید برای امروز ما یک الگو باشد. همین الان وقتی یک نیرو از لامرد برای یک پست پیشنهاد می شود همه مجموعه لامردی ها (گروه های مردمی، نمایندگان مجلس، شورای شهر، فرماندار، روحانیون، دانشجویان و سایر مقامات دینی، اداری و مردمی) از او حمایت می کنند و فرد جدید دوباره به بازتولید قدرت در آن مجموعه کمک می کند. اما در بیرم با وجود شخصیت های مثبت، ارزنده و عزیزی که داریم نه آن مجموعه کاری را مشاهده می کنیم و نه فرد از آن پیشتیبانی جمعی مطمئن است. البته نباید خلاء فکری برخی افراد هم نادیده گرفت، همه ما شاهد بوده ایم که برخی شخصیت ها با کسب یک پست سازمانی یا موقعیت اداری در استان، شهرستان و حتی بخش، خود را از همه بی نیاز می بینند و دچار نوعی «خودخواهی» و «خودبزرگ بینی» می شوند در حالی که هر شخصیت در هر موقعیتی به حمایت همه جریانات نیاز دارد وگرنه دولتش کوتاه و چراغش کم فروغ خواهد بود. اما در بیرم بارقه های امیدی هم مشاهده می گردد و علاوه بر شخصیت های تاریخی و معاصر، افرادی در زمان فعلی توانسته اند در سطوح مختلف سبب خیر شوند و به عنوان یک الگو مطرح شوند، مثل حاجی ملا خیراندیشی که مجموعه کار خیر در حوزه درمانی، مذهبی و آموزشی انجام داد و یا بزرگواری که سالهاست در درمانگاه بیرم خیرش به همه خانواده ها رسیده و یا دوست عزیزی که برای تاریخ بیرم چندین اثر مکتوب به یادگار گذاشته است و حتی افرادی که مجموعه های صنعتی در گوشه و کنار بیرم احداث کرده اند، همه اینها سرمایه های اجتماعی بیرم هستند. بنابراین لازم است با چینش و بهره گیری از افراد توانمند بومی و غیربومی، نهادهای محلی را کارامد کرد و همه نهادهای محلی از شهرداری گرفته تا نهادهای آموزشی را تقویت کرد و متولیان با نهادهای رسمی همچون بخشداری ارتباط بیشتری داشته باشند. همچنین یاری رساندن به شورای اسلامی شهر و فعال سازی ظرفیت ۱) توریست مذهبی با وجود مقدس امامزاده شاه زندو، امامزاده میر ابول به و سایر اماکن متبرکه و مناسکی همچون تعزیه ۲) توسعه بازار بیرم با توجه به جمعیت و بازار مصرف گسترده اطراف بیرم. می توان با جذب سرمایه گذاری و ایجاد پاساژهای تجاری، بازار خوبی برای مصرف کنندگانی از خیرگو و چاه ورز گرفته تا فداغ و بالاده و آبکنه در بیرم ایجاد کرد. در حالی که در این سال ها چاه ورز در این زمینه نقش فعال تری ایفا کرده است. ۳) توریست درمانی (توسعه مراکز درمانی و بیمارستان علی اصغر (ع) ۴) قطب شدن دانشگاه های بیرم و جذب بیشتر دانشجو و … به توسعه شهری کمک کرد. بنابراین توسعه صرفاً توسعه سیاسی و تبدیل شدن به شهرستان نیست. گاهی با فعال سازی مزیت های فعلی بیرم همچون جذب توریست مذهبی، توریست درمانی، فعال سازی بازار بیرم (میدان میوه و تره بار، ایجاد عمده فروشی های بزرگ همچون عمده فروشی های چاه ورز و ده شیخ و احداث مراکز تجاری و پاساژهای بزرگ همچون پاساژهای تجاری لامرد و گراش) و مزیت های دیگر به جذب سرمایه گذاری، رشد نقدینگی، افزایش درآمد شهری، شکوفایی بازار و افزایش اعتبار منطقه ای دست یافت.

قابل ذکرست مطلب فوق برگرفته از نشریه طلوع اندیشه در دو سال اخیر می باشد

Print Friendly, PDF & Email

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.