یا لطیف

درد ما را نیست درمان الغیاث
هجر ما را نیست پایان الغیاث

بیرم کهن/سخن سردبیر: مدت‌هاست که در شهر ما، مردم از ویژگی نخبه‌کشیمان می‌نالند و معتقدند که ما وجود فردی قوی تر از خود را بر نمی‌تابیم و جالب اینکه هر بار یک نفر را محکوم می‌کنیم و خود را که همواره سکوت اختیار کرده‌ایم، بی‌گناه می‌دانیم.
چندی است که هر بار نزد مردمان شهرستان های همجوار از جمله منطقه ی لامرد می نشینیم و هر بار به اخبار داغ لارستان می‌نگریم خبری از پیشرفت و توسعه جهشی بیمارستان حضرت علی‌اصغر(ع) بیرم می‌شنویم. وقتی گذرمان به بیمارستان بیفتد، بوضوح می‌توان شاهد پیشرفت در بعد عمرانی و تغییر در کادر پزشکی، رفتارها و عملکرد قابل تحسین و حرفه‌ای و دلسوزانه در این بازه‌ی زمانی چندساله اخیر بود به حدی که بیمارستان بیرم که در قد و قواره یک مرکز بهداشت تنزل یافته بود، امروزه شاهد مراجعانی از شهرستان‌های همجوار حتی شهرستان قیر و کارزین و خصوصا لامرد و مهر و مناطقی از جمله گله دار، چاهورز، اشکنان، علامرودشت، فداغ، خیرگو به این بیمارستان هستیم که تعدد آنها با توجه به آمار جمعیتی این شهرستان‌ها نسبت به مراجعان بیرمی بیشتر است و این خود قدرتی‌ست که جز با عشق به مردم و تخصص در حرفه امکان پذیر نیست و این مهم می‌تواند در تعیین سطح بیمارستان و به تبع آن جذب امکانات درمانی، تیم پزشکی مجرب و… مؤثر باشد و بیرم را به مرکز نمونه حوزه سلامت و درمان در جنوب فارس تبدیل کند. تلاش ها، خدمات و مردم‌داری دکتر سلطانیه و همسر توانمندشان که تنها روانشناس مقیم بیرم است و بدون چشم‌داشت مادی به زنان و مردان این منطقه مشاوره و آلام روحیشان را تسکین می‌دهد و همچنین در امور فرهنگی دارای نقشی انکار ناپذیر است، برکسی پوشیده نیست و این دو بزرگوار آن چنان بی‌امان در جهت رشد همه جانبه بیرم می‌کوشند که گویی از ما بیرمی‌ترند. بحران مدیریت سال‌هاست که در این منطقه بیمار بیداد می‌کرد و پیشینه‌ای بسیار سنگین را بهمراه داشته و متأسفانه نتوانسته است به اندازه‌ نیاز مدیران لایقی را جذب کند. وجود این دو بزرگوار به‌حق، از الطاف الهی‌ست و منشاء تغییر و تحول در این منطقه محروم می‌باشد. اگر نگاهی به صرف سرمایه‌های مالی کلان در بخش بیرم بیندازیم متوجه می شویم که خیّران سهم خود را ادا کرده‌اند اما مدیران ما نتوانسته‌اند این سرمایه‌ها را به بخش‌های مورد نیاز هدایت کنند. حتی این افراد با استفاده از جایگاه خود سعی دارند با تبلیغات سوء مردم را تحریک کرده و موانعی را بر سر راه خیرین سرمایه گذار قرار داده تا در آن بازه زمانی هیچ اقدامی صورت نگیرد.

حتما مستحضرید که در پی درگذشت دو نوزاد نارس که خانواده‌ای را داغدار کرده و – ضمن اعلام مراتب تسلیت صمیمانه خود به این خانواده‌ محترم داغدار – شاهد شانتاژ خبری و رسانه‌ای از سوی گروهی اندک ولی پرهیاهو در فضای مجازی بخش بودیم که موقعیت را برای عقده‌گشایی مناسب دیده و با هجمه به کادر مدیریتی بیمارستان بویژه رییس لایق و فعال آن جناب دکتر سلطانیه سعی کردند با سوءاستفاده از شرایط به وجود آمده و با دست‌آویز قرار دادن مرگ اندوهناک این نوزادان دوقلو تمایلات مغرضانه خود را که از سال‌ها پیش در صدد عملی کردن آن بودند با شدت و حدت به پیش ببرند و بدون در نظر گرفتن کودکان و اطفال زنده‌ای که در بیماری و ناخوشی‌های معمول به تخصص و تلاش دکتر سلطانیه نیازمندند و بدون فکر کردن به لحظه‌ای که احتمالا کودک بیمار خودشان را برای مداوا با اطمینان به دستان توانمند این دکتر می سپردند و بدون در نظر گرفتن وضعیت معیشتی اقشار کم درآمد که برای بردن اطفال و نوزادانشان به لامرد و گراش و… سعی در رساندن دکتر سلطانیه زنجانی به نقطه‌ای دارند که عطای شهر کوچک و محروم ما را به لقایش ببخشد و ما بمانیم و رنجوری فرزندانمان و سرگردانی در بیمارستان‌های شهرهای مجاور‌.
همانطور که همه ما می‌دانیم این بزرگوار به هر منطقه‌ای منتقل شود بدون شک بیشتر از بیرم در رفاه و آسایش خواهند بود اما ایثار و پشتکار ایشان، تنها نشان از بیداری وجدان و خدمت صادقه به مردم محروم منطقه ماست. تعجب برانگیز است افرادی ناکارآمد که مدیریت ضعیفشان بر همگان روشن است سعی بر مسموم کردن اذهان عمومی و برکناری ایشان و یا تلاش در جهت تعدیل جایگاه ایشان را دارند که در این راستا بیرم کهن در نظر دارد در صورت ادامه ی این روند غیر منصفانه به مراتب جهت شفاف سازی اذهان عمومی به سابقه این بیمارستان و شرایط حاکم بر آن پرده از چهره واقعیات بگشاید. نگارنده بر این باور است که شایسته نیست چنین نیروی متخصص و دلسوزی، قربانی حسادت‌های ما گردد و ما سکوت اختیار کنیم، چون نتایج آن لکه‌ ننگی در تاریخ ما و ردپای حسرتی ناشی از بی‌تفاوتی‌ها برجا خواهد گذاشت. لذا فرد فرد مردم منطقه و مسئولان و اهالی فرهنگ مسئولیت دارند که نگذارند این مدیران لایق قربانی حسادت‌ها و یا بازی‌های سیاسی شوند و ناچار شوند بیمارستان بیرم را به قصد بیمارستانی دیگر ترک کنند به این دلیل که با وجود زحمات شبانه‌روزی نه تنها از افرادی در این بخش قدر ندیدند بلکه شاهد کارشکنی‌های مداوم این معدود افراد در روند تخصصی بیمارستان شده‌اند و طبیعی است که ایشان نتوانند با چنین افرادی در کسوت پزشکی اطفال همکاری و ارائه خدمت دهند.

مصلحت نیست که از پرده برون افتد راز
ورنه در مجلس رندان خبری نیست که نیست

Print Friendly, PDF & Email
رفتن به نوارابزار